| مدرس: دکتر محسن انصاری، دکتر سپیده صفری | پیشنیاز: برنامهسازی پایتون |
| ترم: تابستان ۱۴۰۴ | محل برگزاری: کلاس مجازی |
| زمان ارائه: یکشنبه و سهشنبه ۱۵:۰۰ تا ۱۶:۳۰ | مشاهده: دریافت لایسنس |
اینترنت اشیا؛ از اتصال دستگاهها تا طراحی سامانههای هوشمند
اینترنت اشیا (Internet of Things یا IoT) با اتصال دستگاهها، حسگرها و تجهیزات فیزیکی به شبکه، امکان جمعآوری و تبادل داده و انجام خودکار بسیاری از فرایندها را فراهم میکند. از خانههای هوشمند و پایش وضعیت سلامت گرفته تا کشاورزی هوشمند، اتوماسیون صنعتی و حملونقل، اینترنت اشیا نقش مهمی در توسعه سامانههای متصل و هوشمند ایفا میکند.
درس اینترنت اشیا با هدف آشنایی با مفاهیم، فناوریها و روشهای طراحی این سامانهها ارائه میشود. در این درس، با اجزای اصلی یک سیستم اینترنت اشیا، از جمله حسگرها، عملگرها، دستگاههای نهفته، شبکههای ارتباطی و بسترهای پردازش داده آشنا میشوید. همچنین پروتکلهای ارتباطی پرکاربرد مانند MQTT و CoAP و فناوریهایی مانند Wi-Fi، Bluetooth، Zigbee و LoRaWAN را بررسی میکنید و با نقش آنها در ارتباط میان دستگاهها آشنا میشوید.
در ادامه، موضوعاتی مانند جمعآوری و تحلیل دادهها، پردازش در لبه شبکه (Edge Computing)، کاربرد هوش مصنوعی در اینترنت اشیا و طراحی و پیادهسازی سامانههای مبتنی بر این فناوری بررسی میشوند. بخش عملی درس نیز بر کار با حسگرها و عملگرها و طراحی یک پروژه اینترنت اشیا تمرکز دارد تا بتوانید ارتباط میان مفاهیم شبکه، برنامهنویسی و پردازش داده را در یک سامانه کاربردی بهتر درک کنید.
در پایان این درس چه تواناییهایی کسب میکنید؟
این درس برای دانشجویان، دانشآموختگان و علاقهمندان به حوزههای مهندسی کامپیوتر، شبکه، سیستمهای نهفته، برنامهنویسی و تحلیل داده مناسب است. همچنین میتواند برای افرادی که قصد دارند با فناوریهای زیربنایی سامانههای هوشمند و متصل آشنا شوند، نقطه شروع مناسبی باشد. ترکیب مباحث ارتباطی، پردازش داده و طراحی سامانه، زمینهای برای ادامه یادگیری در حوزههایی مانند اینترنت اشیا صنعتی، خانههای هوشمند و سیستمهای مبتنی بر حسگر فراهم میکند.
آشنایی مقدماتی با برنامهنویسی و مفاهیم پایه رایانه برای بهرهگیری بهتر از این درس توصیه میشود. آشنایی با شبکههای رایانهای و مفاهیم ارتباطات نیز میتواند به درک پروتکلها و معماری اینترنت اشیا کمک کند. برای افرادی که تجربه کار با بردهای توسعهدهنده یا حسگرها را ندارند، آشنایی با این ابزارها میتواند مفید باشد؛ بااینحال، میزان پیشنیاز عملی و برنامهنویسی باید با توجه به نحوه ارائه درس و پروژههای مورد انتظار مشخص شود.